dolar 99,99 oldu, bilet fiyatına baktım. gitmek için önce burada kalıp biriktirmem lazım. demek ki gidemememin sebebi, gitme sebebimle aynı.

doksanlardan örnek veren arkadaş bugünü savunmak için otuz yıl geriye gitmek zorunda kalıyor, çünkü bugünden örnek bulamıyor. ben de gidiyorum zaten. otuz yıl değil, otuz dakika sonra.

istifa etmiş, gitmiş. ben yıllardır gidiyorum, gidemedim. adamın cesaretine şapka çıkarıyorum. hangi partiden olduğu umurumda değil. aslında umurumda, bizden değilse.

doksanları hatırlatan hesap yine doksanlara sığınıyor. bugünü o günle kıyaslamak zorunda kalan bir ekonomi, bugünü açıklayamıyor demektir.

sözlük dokuz aydır kapalı ve ben hâlâ gitmedim. demek ki beni burada tutan sözlük değilmiş.

bu ülkede maaşla ev alınamadığı için gençler coin'e gidiyor. coin'i suçlamayın, gençleri üç ayda zengin olmaya mecbur bırakan düzeni suçlayın.

bozulmadı diyen arkadaşın hesabı dört ay önce açılmış, iki bin entry'si var. günde on altı entry. maaşla bile bu tempoda çalışılmaz.

2001'de "bir daha asla" demiştik. 2018'de "bu 2001 değil" diyorlar. 2026'da "bu 2018 değil" diyecekler. değişmeyen tek şey kurun yönü.

telefonu parti getirmedi, telefon şirketi getirdi. faturasını da ben ödüyorum. yarın parlakmış, fatura bugün geliyor.

yeni yılın ikinci entry'si: gece yarısını iki dakika geçe "maaşlar yattı mı" diye soran hesap, yılbaşı gecesi mesaideydi. gönülden olsa ailesinin yanında olurdu.