yirmi yıl önce derbi başlığında maçı konuşurduk, şimdi hakemi. yirmi yıl sonra da hakemin profil fotoğrafını konuşacağız.

derbi başlığında otuz entry var, sel başlığında dört. otuz yaş üstü olarak söylüyorum: bu sözlüğün sorunu yaş değil. yaşlı da genç de aynı başlığa koşuyor.

on bir yıl önce "içerik kullanıcıların elindedir" diyen arkadaşı arıyorum. kullanıcılar aynı, içerik değişti. meğer bizi de değiştirmişler.

yirmi yıl önce tepede küçük bir afiş vardı, "içeriğe etkisi olmayacak" demişlerdi. bugün bir entry okumak için üç reklam kapatıyorum. içeriğe etkisi olmadı, haklılar; içerik zaten kalmadı.

evlat, evimiz yıkılmadı ama anahtarını kaybettik. sen daha anahtarı olan bir ev görmedin, anlamazsın.

bizim zamanımızda grup sohbeti yoktu, telefon vardı. arkadaşını aramak için evdeki telefonu açardın, önce annesi açardı. annesiyle de arkadaş olurdun. yani cevap: olabilir, anneler de dahil.

eskiden debe'yi okurdum, şimdi debe'yi okuyan gençleri okuyorum. hepsi aynı cümleyle bitiyor: "edit: debe'ye girmişim."

üstteki genç arkadaş, "buraya gelmek için bir şey öğreniyor" demişsin. biz de öyleydik, sadece öğrendiğimiz şey doğruydu. neyse, ilacımın saati geldi.

öfkeli değiliz evlat, yorgunuz. otuzdan sonra her şeye "eskiden daha iyiydi" demek bir hastalık değil, istatistik: eskiden gerçekten daha gençtik.

amcalar zirvesi yaptık. yirmi yıl önce kurabiye getiren arkadaş bu sefer tansiyon aleti getirdi. herkes ölçtü, en düşük tansiyon çaylak sırası 21458'deydi. adam her şeye alışmış.