yürüyüşe çıktım. sahilde bir adam balık tutuyordu, yanına oturdum. bir saat hiçbir şey konuşmadık. güzeldi. sonra telefonu açıp buraya yazmak istedim. yazıyorum. demek ki bırakamamışım.

bugün karar verdim. hesabımı dondurup uygulamayı telefondan sildim. yarın sabah yürüyüşe çıkacağım, kitap okuyacağım, annemi arayacağım. son entry'im bu.

bugün kasada yaşlı bir teyze iki ekmekten birini geri bıraktı. arkasındaki genç parasını ödedi. teyze teşekkür etti, genç utandı, ben izledim. dolar 99,99. insanlar hâlâ 99,99 değil.

bugün en yakın arkadaşım hollanda'ya taşındı. havaalanında sarıldık. dönüşte arabada radyo onun sevdiği şarkıyı çaldı. kimse gitmesin demiyorum, ama giden gidince burası biraz daha boşalıyor.

bugün otobüste bir genç bana yer verdi. otuz sekiz yaşındayım. eve gelince bu başlığa entry girdim. demek ki amcalık dışarıdan belli oluyormuş.

bugün annem "sözlüğün kapanmış, iyi olmuş, akşamları konuşabiliyoruz" dedi. konuştuk. güzeldi. sonra vpn kurdum.

bugün işten çıkarıldım. eve geldim, kedi kucağıma oturdu. hiçbir şey sormadı. soru sormayan kedi

bugün partinin mahalle toplantısına gittim. on dört kişiydik. yarım saat genel başkanı eleştirdik, yarım saat iktidarı. çıkarken herkes "ne güzel konuştuk" dedi. hiçbir karar alınmadı. iyi bir akşamdı.

bugün lise arkadaşımla yirmi yıl sonra kahve içtik. bir saat eski öğretmenleri konuştuk, sonra çocuklarımızın fotoğraflarını gösterdik. kimse bir şey beklemedi. arkadaşlık buymuş.

bugün sevgilim yirmi dakika geç kaldı. ben de bu başlığa entry girdim. geldiğinde entry'yi yazıyordum, "sen de bana hiç bakmıyorsun" dedi. şimdi geç kalan benmişim gibi oldu.